بچم

 

 میدانم همه ی حرف ِ بعد از آمدنت این است که کجای دنیا تماشا داشت ، یا اصلا با کنایه بپرسی من به چی نگاه کنم؟به تو نگاه کنم ؟به دیوارها نگاه کنم؟اما من به تو میگویم که پدرت! از همه ی دنیا و اهل دنیا پدرت را نگاه کن،هزار هزار هزار بار تماشایی ست...عمیق عمیق عمیق...

 

 

همسر  :این مجریه باز چیکار کرده؟:/

من :هیچی تو سوییس روسری سر نکرده ازش فیلم و عکس گرفتن

همسر :نگاه نکنیا! اگر راضی نباشه ایراد داره!

من :خب من که زنم ببینمم چیزی نمیشه!

همسر :شاید...

 

 

 

 

سلام...
کمی دلداری میدین؟! به کسی که خیلی حال و هواش شبیه شما بوده، ولی حالا در همون اوایل زندگی مشترک، فهمیده که همسرش هیچ وقت به عمق وجودش پی نخواهد برد و با همه ی خوب بودنش،اهل در سطح موندنه؟! دلداری میدین به کسی که حس میکنه همسرش رو نمیفهمه و همسرش هم اون رو...به کسی که از همسرش قدر شما یاد نمیگیره و نمیتونه از ته دل به بچه ی اینده ش بگه: پدرت رو نگاه کن...

سلام

خب سطح و عمق آدما رو میشه تغییر داد اصلا گاهی لذتش همینه که دست همسرتو بگیری ببری اون عمقی که نبوده و ندیده بعد میبینی از تو هم شناگر ماهرتریه!
آقایون خیلی از مسائلو ساده تر از ما میگیرن و کمتر حرص و غصه میخورن...طبیعیه...
اگر منتظری یکی بیاد که همیشه ی خدا از تنهایی درت بیاره ممکن نیست...مگر اینکه خدا تنهایی ها و زمزمه های تنهاییتو دوست نداشته باشه...
به نظرم یاد بگیر که باهاش صحبت کنی...خیلی صحبت کنی...من ی زمانی انتظار داشتم همسرم همه ی نیازامو بدون مطرح کردن برآورده کنه و خودش بدونه که الان چی میخوام اما الان میبینم که ابراز هر نیازی به هرکسی مهارت میخواد و نباید تنبلی کنیم و منتظر باشیم خودشون بفهمن...بعد وقتی راه ابراز نیازو کشف کردی به ی خوشبختی تازه میرسی...هربار هربار ی خوشبختی تازه و ی صمیمت تازه...

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
دل است
می گیرد
گیر می کند
خالی می شود
پر می شود
چرک می شود
آشوب می شود
سنگ می شود
هزار جور بند و بساط و
عوارض و حوادث و
امراض مترتبش می شود
...
از اینهمه
باز هم پناه بر خدا
از وقت هایی که
تنگ می شود...
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان