برد - برد

 

 

 

 

 

یاد گرفته ام برای هیچ عروسی ای بیشتر از نیم ساعت وقت نگذارم! و این یکی از گونه های رفتاری به شدت با شخصیتانه است برایم!

 

 

 

 

سعدی

 

 

  

 

 گفتم دری ز خلق ببندم به روی خویش

دردی ست در دلم که ز دیوار بگذرد

  

 

 

 

 

کاظم بهمنی

 

 

 

  

از حالت گریه کردنت معلوم است

یک خواسته بیشتر نداری از من

 

 

 

سجاد سامانی

 

 

 

 

 ای که میگویی طبیب قلب های عاشقی

کاش دردم را نیفزایی مداوا پیشکش

  

 

 

 

 

 

اصغر عطیمی مهر

 

 

 

 

 

 من نمیدانم چه سرّی دارد اینکه در دلم-

هرکه مهمان می شود در حکم صاحب خانه است

  

 

 

 

 

امید صباغ نو

 

 

  

 

 گرفته حسرت دستان تو جهان مرا

 

 

  

 

  

  

کمی به من برس

 

 

 

 

 داستان عجیبی شده

فهمیده ای دلم میخواهدت و خودت را مدام میان دستهای دیگران جلوی چشمم می آوری...

کورخوانده ای اگر فکر میکنی چشم میدوزم به دست های دیگران...من به دل کندن از چیزی که میخواهم عاشق ترم تا چشم دوختن به دست هایی که تو را دارند...

 

 

 

 

 

همین ادبش ما را بس

 

 

 

 

 انگار برای مهندسی برق خواندن ادب و آدابی لازم نبود شاید هم ما بلدش نبودیم. بر خلاف تصورات کودکانه ام که یک خانوم مهندس خیلی مودب است و کلمات زشت به کار نمی برد و چه و چه همکلاسی هایم را میدیدم که کلمات رکیک برایشان نقل و نبات بود...حالا اما آمده ام کمی حرف های خدا را بفهمم هزار تا ادب داده دستم و میگوید اول اینها بعدن علم بعدن مدرک !

 

 

  

 

رحیم

 

 

 

  

 می شود عین ِ منی دوستت داشته باشد و تو نگویی بنشین دیگرانی هستند...

  

 

  

 

 

 

امام رضا علیه اسلام

 

  

 

 

 علم هم صحبت انسان در تنهایی ها...(هم زبان او در بی کسی.)

  

 

 

 

دل است
می گیرد
گیر می کند
خالی می شود
پر می شود
چرک می شود
آشوب می شود
سنگ می شود
هزار جور بند و بساط و
عوارض و حوادث و
امراض مترتبش می شود
...
از اینهمه
باز هم پناه بر خدا
از وقت هایی که
تنگ می شود...
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان